Starowschodńosłowjańsko godka
Ze Wikipedia
Starowschodńosłowjańsko godka (ukr. давньоукраїнська мова, bjoł. старажытнабеларуская мова, rus. древнерусский язык) – martwo pisano godka, urzyndowo używano uod wschodńich Słowjanůw we Ruśi we storoczach uod X do XIV.
| Suowjańske godki | |||
| Wschodńe | starowschodńosuowjańsko † | ruteńsko † (bjouorusko, polesko, ruśińsko, ůkrajińsko) | rusko | ||
| Zachodńe | česko | dolnosorbsko | gůrnosorbsko | kašubsko | knaan † | polsko | pouabsko † | suowacko | suowińsko | ślůnsko | ||
| Pouedńowe | bůugarsko | cerkewnosuowjańsko | macedůńsko | serbsko-chorwacko † (bośńacko, chorwacko, Hrdasko, čornogůrsko, serbsko) | suoweńsko, prekmursko | staro-cerkiewno-suowjańsko † | ||
| Inkše | protosuowjańsko † | slovianski | slovio | ||
| † martwe | |||
