Ö

Öö – to je buchsztaba łaćińskigo szrajbůnka ze djakrytykjym: o umlaut.

Używany we roztůmajtych godkach, mjyndzy inkszymi we mjymjyckjyj, szwedzkjyj, islandzkjyj madźarskjyj, tureckjyj, fińskjyj, a tyż wystympuje we poru forszlagach zopisu ślůnskjyj, we keryj nojczyńśćij repryzyntuje klang łů [wɔ̝] abo ů [ɔ̝].