Henryk Sienkiewicz
 |
Tyn artikel je narychtowany we ślabikŏrzowym zŏpisie ślōnskij gŏdki. |
Henryk Sienkiewicz (rodz. 5 mŏja 1846 we Woli Okrzejskej, um. 15 listopada 1916 we Vevey) – polski pisŏrz. Laureat Noblowyj Nadgrody we literaturze za 1905 rok. Angażyrowoł sie we społecznŏ działalność[1]. Pamiōntki po pisŏrzu idzie zobŏczyć w Muzeum Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku[2].
Rōmany
[edytuj | edytuj zdrzōdło]- Na marne, 1872.
- Ogniem i mieczem, 1884.
- Potop, 1886.
- Pan Wołodyjowski, 1888.
- Bez dogmatu, 1891.
- Rodzina Połanieckich, 1894.
- Quo vadis, 1893.
- Krzyżacy, 1990.
- Na polu chwały, 1906.
- Wiry, 1910.
- W pustyni i w puszczy, 1911.
- Legiony, 1914.
Przipisy
[edytuj zdrzōdło]- ↑ Henryk Sienkiewicz - biografia (pol.). [dostymp 2025-08-23].
- ↑ Zespół pałacyku Henryka Sienkiewicza (pol.). [dostymp 2025-23-08].