Pōdź kaj inhalt

Ag Apolloni

Ze Wikipedia
Ag Apolloni

Ag Apolloni (2019)
Data narodzyniŏ 13 czyrwnia 1982
Plac narodzyniŏ Kaçanik
Nŏrodowość Albańczyk
Fach pisŏrz, poeta, dramaturg, esejista

Ag Apolloni (nar. 13 czyrwnia 1982 w Kaçanik) to je albański pisŏrz, poeta, dramaturg i esejista. Je profesorym na Uniwerzytecie we Prisztinie. Jego literacke dzieła wyrōżniajōm sie dramatycznościōw, filozoficznym potraktowaniym a krytycznõ relacyjōm do historyje, polityki i społeczyństwa.

Biografijŏ[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Narodziōł sie 13 czyrwnia 1982 roku w Kaçanik we Kosowie. Skōńczōł szkołã bazowõ i gimnazjum we swojim familijnym mieście, a sztudia dramaturgiczne i literaturoznawcze skōńczōł we 2005 roku na Uniwerzytecie we Prisztinie. Z ekōnōmicznych powodōw we 2006 roku przerwoł sztudia filozoficzne i robiōł wiynkszość dwōch lŏt w lazarycie we Prisztinie, kaj ôpiekowoł sie niymocnym fatrym, kery umrził we 2007 roku. We 2008 roku Ag Apolloni dostoł tytuł magistra nauk filologicznych, a we 2012 roku dostoł tytuł dŏchtora nauk filologicznych. Apolloni je terŏz profesorym na Uniwerzytecie we Prisztinie, kaj robi ôd 2008 roku[1].

Apolloni robiōł za awisŏrza, redachtora i przodnigo redachtora w pŏru dziynnikach a cajtōngach literackich i kulturalnych we Prisztinie. We 2010 roku reaktywowoł i kludziōł trzi lata nojstarszy cajtōng literacki we Kosowie „Jeta e Re” (założōny we 1949 roku)[2], kere zawrziło sie we 2006 roku. We 2013 roku założōł cajtōng „Symbol”.

Teksty i dzieła Apolloniego ôstały przełożōne na pŏrã gŏdek, miyndzy inkszymi: angelskõ, miymieckõ, italskõ, czeskõ, macedōńskõ a syrbskõ. Apolloni bōł kilkakrotnie nadgradzany krajowymi nadgrodami za swoje dzieła fabularne i naukowe.

Twōrczość[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Poezyjŏ[edytuj | edytuj zdrzōdło]

  • Zomb (2009)
  • Sandalet e Senekës (2020)

Rōmany[edytuj | edytuj zdrzōdło]

  • Ulurima e ujkut (2013)
  • Zazen (2014)
  • Një fije shprese, një fije shkrepëse (2020)

Sztuki[edytuj | edytuj zdrzōdło]

  • Stephen, Halloween, Judith, Mat (2010)
  • Hamleti simbas Horacit (2017)
  • Skenderbeu, manuskripti i Marlout (2018)

Eseje[edytuj | edytuj zdrzōdło]

  • Parabola postmoderne (2010)
  • Paradigma e Proteut (2012)
  • Koferi i Konicës (2016)
  • Commentum (2019)

Autobiografijŏ[edytuj | edytuj zdrzōdło]

  • Mesjeta ime (2019)

Przipisy