Armōnika
 |
Tyn artikel je narychtowany we ślabikŏrzowym zŏpisie ślōnskij gŏdki. |
Armōnika[1] to je dynty insztrumynt, co ze ônego klang sie wydobywŏ w czasie ruchu luftu we szczyrbinach, przi kerych sōm metalowe blaszki mianowane strojikami, co wprawiōne we dyrgania wydajōm klangi podle ônych dugości.
Rozkłŏd klangōw na diatōnicznyj armōnice
strōj ôd Richtera, we tōnacyji C
| C | E | G | C | E | G | C | E | G | C | (blow) |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | (hole) |
| D | G | H | D | F | A | H | D | F | A | (draw) |
Ôznaczynia ôktaw na diagramie:
| C | CI | CII | CIII | CIIII |
Przipisy
[edytuj zdrzōdło]- ↑
armōnika – definicyjŏ, synōnimy, bajszpile użyciŏ [we:] SileSłownik [online] [dostymp 2022-12-17].
