Alfons Zgrzebniok

Ze Wikipedia
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alfons Zgrzebniok

Alfons Zgrzebniok, przemjanek "Rakoczy" rodz. 16 śyrpńa 1891 we Dziergowicach, um. 31 styczńa 1937 we Marcinkowicach k. Nowego Sůncza) – polski absztimůngowy dźałocz, dowůdca ślůnskich powstańůw.

Uod styczńa 1919 bůł wożnym dźałoczem POWGŚ. Uod śyrpńa 1919 zostoł komyndantym tyj uorganizacyji. Bůł jednym ze dowůdcůw we I i II Ślůnskim powstańu. We III powstańu bůł szefym uoddziału personalnygo Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych.

We 1923 roku założůł Zwjůnzek Ślůnskich Powstańcůw. Oud 1931 wicewojewoda bjałostocki. Umrził we 1937 roku. Pochowano uůnygo we Rybńiku.

Bibliografijo[edytuj | edytuj zdrzōdło]