Pōdź kaj inhalt

Golŏki

Ze Wikipedia
Golŏki

Stōdoła we Rudziczce pod Prudnikym
Państwo  Polska
 Czesko Republika
Rejōn  Gōrny Ślōnsk (ôkolice Prudnika)
Gŏdka ślōnskŏ (prudnicki dialekt)
Religijŏ zaôbycz katolicyzm
Skupina Ślōnzŏki
Karta

Prudnicki krys

Golŏki (abo tyż Golŏcy) – etnicznŏ podskupina Ślōnzŏkōw, miyszkajōncŏ na Gōrnym Ślōnsku, za Ôdrōm, we tajli prudnickigo krysu[1], we ôkolicy Prudnika, na pograniczu Ôpolskigo Ślōnska a Czeskigo Ślōnska. Podskupina Ôpolanōw. Posugujōm sie prudnickim dialektym, kery cechuje brak mazurzynia, dyftōngizacyjŏ samogłosek, wymŏwianie ã we wszyjskich pozycyjach i pomiynszanie we fleksyje tymatōw twardych i miynkich, to znaczy tyż i po twardych jako kōńcōwka, bp.: stari „stary”, żywi „żywy”[2]. Miano „Golŏki” je ôd miana miasta Gogōwek[3].

Lokalne skupiny

[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Społeczność Golŏkōw skłŏdŏ sie z mocka lokalnych skupin. Ôbyjmujōm ône (podle Feliksa Pluty[4]):

Golŏki miyszkajōm we ôkolicy Prudnika, Biołyj i Gogōwka, na tak zwanym Ôpolskim Ślōnsku. Zgodnie z modernym administracyjno-terytorialnym tajlōngiem Polski, regiōn tyn leży z wiynksza we ôpolskim wojywōdztwie, bez jego skrajnie pōłnocnych, skrajnie zachodnich i skrajnie połedniowych regiōnōw. Do drugij światowyj wojaczki we przeplocie z Golŏkami miyszkali zaôbycz ino Miymce. Po deportacyji Miymcōw z Gōrnego Ślōnska na jejich plac ôstali przeniesiyni Polŏki z inkszych regiōnōw Polski. Tedyć terŏźnie na Ôpolskim Ślōnsku reprezyntowanŏ je miynszanŏ populacyjŏ ślōnsko-polsko-miymieckŏ.

Przipisy

  1. Stanisław Bąk. Zróżnicowanie narzecza śląskiego. „Prace i Materiały Etnograficzne”. XXIII, s. 417–418, 1963. Polskie Towarzystwo Ludoznawcze. 
  2. Górnośląska gwara i dialekty – Oberschlesische Dialekte und Mundarten – Seminaria Śląskie 2017-2019 – Schlesien Seminare 2017 – 2019 [dostymp 2021-03-14] (polski).
  3. DIALEKTOLOGIA POLSKA, www.dialektologia.uw.edu.pl [dostymp 2021-03-14].
  4. Feliks Pluta, Dialekt głogówecki: Fonetyka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1963, s. 9–12.
  5. Zygmunt Kłodnicki: Grupy etnograficzne i etnonimiczne Śląska. W: Tożsamość etniczna i kulturowa Śląska w procesie przemian. Wrocław-Cieszyn: Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, 2009, s. 65. ISBN 978-83-87266-87-5. Za: Maria Bytnar-Suboczowa. Główne elementy kultury ludowej na Śląsku. „Prace i Materiały Etnograficzne”. XXIII, s. 9, 1963. Wrocław.