Radziōnkōw

(Pōnkniyntŏ ze Radźůnkůw)
Radziōnkōw
Cidry
Moje miejsce na ziemi. 25.JPG
Wapyn {{{dopołniŏcz}}}
Fana Radziōnkowa
Wapyn Radziōnkowa Fana Radziōnkowa
Geografijŏ
Krŏj Flag of Poland.svg Polska
Historycznŏ krajina Flag of Upper Silesia.svg Gōrny Ślōnsk
Wojewōdztwo POL województwo śląskie flag.svg ślōnske
Krys POL powiat tarnogórski flag.svg tarnogōrski
Spōłrzyndne 50°23′59″N 18°54′06″E/50,399722 18,901667
Społeczyństwo
Prziwileje miasta 1951–1975, ôd 1998
Wielość pōmiyszkiwŏczōw 16 903 (2020)
Tyngość zaludniyniŏ 1278 ôs./km²
Skłŏd nacyjny Polŏki, Ślōnzŏki
Administracyjŏ
Wiyrchnia 13,15 km²
Byrger Gabriel Tobor
Adresa amtu
miasta
ul. Męczenników Oświęcimia 42
41-922 Radzionków
Kerōnkowŏ nōmera (+48) 32
Pocztowy kod 41-922
Ôznaczynie aut STA
Transzport
Commons-logo.svg Galeryjŏ we Wikimedia Commons
Internetowŏ zajta

Radziōnkōw (rŏz za kedy tyż Cidry[1], pol.: Radzionków, niym.: Radzionkau) to je miasto we Gōrnym Ślōnsku, we połedniowo-zachodnij Polsce, we ślōnskim wojewōdztwie, we tarnogōrskim krysie. We piyrwyjszym tajlōngu administracyjnym nŏleżoło do katowickigo wojewōdztwa a bez lata 1975-1998 bōło dzielnicōm Bytōnia.

Gyszichta[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Nojstarsze wzmianki ô Radziōnkowie sōm we pisanych zdrzōdłach s 14. stoleciŏ (1326-1357). Wele 1430 roku Radziōnkōw bōł spalōny a ôgrabiōny ôd Husytōw. Zaś zniszczōne w czasie trzidiestoletnij wojny. Ôd 19. stoleciŏ rozwōj bergmaństwa, s anfanga galmanu, niyskorzij wōngla; a tyż hutnictwa (huta cynku "Łazarz"). Po absztimōngu Radziōnkōw ôstoł tajlōm autōnōmicznygo wojewōdztwa ślōnskigo, we czasie drugij wojny światowyj włōnczōny do Trziciego Rajchu. Ôd 1945 roku we Polsce, zmuszōnŏ do wyjazdu do Niymiec ludzi, kerych kōmunistyczny regyrōnek uzdōł za Niymcōw, mynga miyjscowych chopōw wywiyziōnŏ do przimusowyj roboty na grubach Dōnbasu. Ôd 1951 Radziōnkōw miōł prziwileje miasta.

Szport[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Znōmy je klub szportowy Ruch Radzionków, kery downij wystympowōł we polskij ekstraklasie.

Kamracke miasta[edytuj | edytuj zdrzōdło]

Radziōnkōw je skamracōny ze:

Przipisy

  1. Joanna Furgalińska: Ślónsko godka słownik dlo hanysów i goroli. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. z.17. ISBN 978-83-01-16438-6.